Poza tym istnieje spore ryzyko, że pies połknie kamień, a to może grozić poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi, gdzie bez interwencji weterynarza się nie obejdzie. 5. Butelki z wodą. To dosyć popularny “gryzak” dla psa, jednak nie wszyscy opiekunowie zdają sobie sprawę z tego jakie ponoszą ryzyko. Nakrętka z butelki, która Przyzwyczajone do poprzedniego rytmu życia zwierzę, nie może pogodzić się ze zmianami. Traktuje tę zmianę jako odrzucenie. W efekcie, gdy pies zostaje sam w domu i niszczy przedmioty. Dlatego ważne jest, aby zmiany w Waszym życiu wprowadzać stopniowo.Dlaczego pies niszczy dom w chwilach, gdy przebywa sam? Zazwyczaj powodem jest nuda i brak wystarczającej ilości aktywności […] Co Zrobic Gdy Pies Gryzie Sciany? To pytanie dotyka wielu właścicieli psów, którzy zastanawiają się, jak przestać, gdy ich pies gryzie sciany. Ten problem może być trudny do rozwiązania, ale istnieje kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby pomóc swojemu psu przestać gryźć sciany. Omówimy te kroki w tym podręczniku i dowiesz się, jak skutecznie zająć 1. Posted May 8, 2017. Witam grupowiczów. Jestem posiadaczką 7 miesięcznego mieszańca z sharpeiem. Piesek już wiele się nauczył, ale ma dziwny popęd do gryzienia ścian (obgryza je do tynku, szura łapkami po ścianach, dodatkowo obgryza świeczki z kamienia, łapie się wszystkiego co twarde). Uczymy go zostawiania samego w domu, max Pies niszczy rzeczy, gdy zostaje sam w domu. W takim przypadku należy przed wyjściem z domu zapewnić psu odpowiednią dawkę różnych rozrywek. Najlepszy będzie oczywiście długi spacer z możliwością pobiegania, pogonienia patyka, czy zabaw z innymi czworonogami. Dobrze sprawdzi się również krótka zabawa w domu. Co Zrobić Gdy Pies Gryzie Dzieci to pytanie, które wiele rodziców zadaje sobie. Jest to szczególnie ważne, ponieważ dzieci są narażone na ryzyko poważnych obrażeń, gdy pies je gryzie. W celu zminimalizowania ryzyka i zapobiegania takim sytuacjom, ważne jest, aby rodzice byli świadomi właściwych postępowań w takich sytuacjach. Przyjrzymy się bliżej temu, co należy zrobić Witam od 4 dni mamy w domu 15 tygodniowego szczeniaczka który przyjechał do nas do Angli z Polski transportem gdzie spędził 45 h. W drugiej dobie piesek zaczął piszczec i szczekać gdy tylko zniknę mu z oczu, chodzi za mną krok w krok, przez dwa dni byłam z nim w domu a teraz wróciłam do pracy i gdy tylko wychodzę zaczyna się szczekanie i piszczenie nawet gdy w domu są inni 8BmaH. Pies, który niszczy rzeczy w domu to duży kłopot dla właścicieli. Zwłaszcza że czworonóg potrafi niszczyć dosłownie wszystko: zabawki dziecięce, buty, elementy wystroju, a nawet drzwi, czy meble. Zazwyczaj do takich zachowań dochodzi, gdy opiekunów nie ma w domu, a to oznacza, że każdy powrót wiąże się z wielkim stresem i niewiadomą, co tym razem zostało zniszczone. Na szczęście z tym problemem można sobie poradzić, ale niezbędna jest duża ilość cierpliwości i żelazna konsekwencja. Jak poradzić sobie z niszczeniem rzeczy przez psa? Niszczenie rzeczy nie dotyczy tylko szczeniaków – może zdarzać się to również u starszych czworonogów. Pies zazwyczaj niszczy rzeczy z powodu tęsknoty za właścicielem, frustracji lub nudy. Dlatego chcąc zwalczyć ten problem u psa, należy zaspokoić jego podstawowe potrzeby. Sposób działania będzie zależny od tego, czy pies niszczy rzeczy, gdy ktoś jest w domu, czy tylko jak pozostaje w nim sam. Pies niszczy rzeczy przy domownikach. To jasny znak, że pies jest znudzony i domaga się uwagi człowieka. Jeśli zaczniemy zabawę z psem w momencie, gdy gryzie on już jakieś rzeczy to tylko nasilimy to zachowanie. Pies bowiem otrzyma jasny sygnał: gryzie rzeczy – opiekun zaczyna zabawę. Dlatego niezwykle ważne jest zapewnić futrzakowi odpowiednią ilość zabawy, aby w ogóle nie zaczynał niszczenia rzeczy. Przede wszystkim należy zapewnić psu zabawy na dworze np. rzucanie piłką, spacer w nowym miejscu, możliwość węszenia, zabawy z innymi psami itp., gdyż zmęczony psiak nie będzie miał ochoty na podgryzanie mebli. Ważne jest również spędzenie czasu z futrzakiem w domu – można do tego wykorzystać szarpak dla psa, gumową zabawkę lub po prostu poleżeć z psem na kanapie i go pogłaskać. Natomiast jeśli widzimy, że pies obgryza przedmioty, nie należy na niego krzyczeć, a jedynie odwrócić jego uwagę np. odsyłając na legowisko. Jak pies spędzi tam kilka minut, to można zacząć zabawę. Można też psa przywołać i podać mu zabawkę lub przysmak do gryzienia np. kości do żucia. Czyli przenieść jego uwagę z jednej rzeczy (której nie chcemy, żeby gryzł) na inną, przeznaczoną do gryzienia. Pies niszczy rzeczy, gdy zostaje sam w domu. W takim przypadku należy przed wyjściem z domu zapewnić psu odpowiednią dawkę różnych rozrywek. Najlepszy będzie oczywiście długi spacer z możliwością pobiegania, pogonienia patyka, czy zabaw z innymi czworonogami. Dobrze sprawdzi się również krótka zabawa w domu. Wtedy jest szansa, że gdy pies zostanie sam, pójdzie po prostu spać. Jednak można mu również zapewnić akcesoria dla psów, które ułatwią mu, pozostanie samemu. Dobrze sprawdzą się zabawki typu kongo, do których należy nałożyć przysmak w formie pasty, a następnie podać psu tuż przed wyjściem z domu. Lizanie działa uspokajająco na psa, więc nie tylko będzie miał on zajęcie, ale również możliwość wyciszenia się. Innym rozwiązaniem są zabawki interaktywne dla psa lub kule smakule, do których wkłada się przysmaki dla psa, a on musi odnaleźć sposób, aby je wydostać. To kolejna rzecz, która skupi uwagę czworonoga i odciągnie go od niszczenia rzeczy. Warto pamiętać, aby urozmaicać psu tego typu zabawy stosując np. kilka zabawek zamiennie, których poziom trudności powinien być dostosowany do zwierzaka. Pierwsze zabawki powinny być proste, aby pies nie miał zbytniego problemu z dostaniem się do przysmaków. Oczywiście zwierzakowi, który gryzie rzeczy, należy zapewnić też odpowiednie akcesoria dla psów, które bez problemu będzie mógł gryźć. Świetnie sprawdzą się gumowe zabawki dla psa, szarpaki, kości dla psa, przysmaki do żucia itp. Najlepiej jest zastosować kilka metod naraz, czyli przed wyjściem z domu zapewnić psu dłuższy spacer, w domu się z nim pobawić, a na wyjście zostawić jakieś ciekawe akcesoria dla psów. Continue Reading Mój pies niszczy różne rzeczy, gdy zostawię go samego w domu. Co mam zrobić? To pytanie często pojawia się w gazetach i Internecie. Zrozpaczeni właściciele nie wiedzą jak poradzić sobie z pupilem. Oskarżają go o złośliwość. Wracają do domu pełni obaw i lęku, co tym razem zostało zniszczone. Aby poradzić sobie z tym problemem musimy poznać odpowiedź na pytanie, jaka jest przyczyna niszczenia przedmiotów. Rozważmy dwa przypadki. 1. Azor 8 miesięczny labrador. Na spacery wychodzi 4 razy po 15 min. W domu właściciele mają z nim różne problemy: kradnie jedzenie ze stołu i rzeczy właścicieli, jest niesforny, nie zna żadnych komend. Po wyjściu opiekunów wyciąga im obuwie z szafek i gryzie, włazi na kanapy, szczeka na psy za Lucek 10 miesięczny spaniel. Piesek ma dobry kontakt z właścicielami, zapewnione długie spacery i zabawę. Jest ogólnie nieśmiały i niepewny w nowych sytuacjach. W domu chodzi cały czas za właścicielką, która poświęca mu ciągle swoją uwagę. Pozostawiony sam skomli, drapie drzwi, gryzie meble i ubrania. W obu wypadkach psy niszczą, gdy zostają same. Przyczyny takiego stanu rzeczy w każdym przypadku mogą być inne. Azor, to pies, któremu się nudzi, jego potrzeba pracy i zabawy nie jest zaspokojona, nie mając zajęcia wymyśla je sobie sam. Lucek to typowy przykład lęku separacyjnego, psiak oddzielony od rodziny przeżywa silny stres. Oba psy wymagają wiele pracy nad ich zachowaniem, ale przede wszystkim zmian w postępowaniu opiekunów. Aby zmienić coś w zachowaniu psa najpierw należy zmienić swoje zachowanie! Co zrobić, jeśli nie wiemy czy nasz pies się nudzi czy też przeżywa lęk separacyjny. Jeśli psiak denerwuje się już przy pierwszych symptomach naszego wyjścia, a zostawiony sam wyje, skomli, szczeka, ziaje, drapie w drzwi lub biega od drzwi do okien może to świadczyć o lęku. Jeśli przy naszym wyjściu jest odprężony, a działania niszczycielskie raz się pojawiają a innym razem nie, możemy zastanowić się czy przyczyną nie jest nuda. Aby postawić prawidłową diagnozę warto w domu włączyć kamerę i poobserwować zachowanie psa w trakcie naszej nieobecności. Jeśli przyczyną niszczenia jest głównie nuda i brak wyznaczonych zasad zachowania warto popracować nad ogólnym posłuszeństwem psa. Zapisać się np. na zajęcia w szkole dla psów. Pupil nauczy się tam panować nad emocjami, a zmęczony treningiem wykorzysta naszą nieobecność na sen i odpoczynek. Ciekawe, długie adekwatnie do potrzeb zwierzęcia spacery, połączone ze wspólną aktywnością, zabawą i tropieniem pozwolą nam cieszyć się w domu ze spokojnego, zrelaksowanego psa. Naucz swojego pupila, które przedmioty służą do zabawy a czego ruszać się nie opłaca. Jeśli próbuje gryźć twoje rzeczy wymieniaj je na jego zabawki. Baw się razem z psem zachęcaj go do noszenia piłeczek, tarmoszenia szarpaków i przeciągania się kółkiem. Zabawki, gryzaki, kong pozostawione pod twoją nieobecność pomogą mu się zrelaksować i wyciszyć. Co można zrobić, gdy przyczyną jest lęk separacyjny? Bardzo dużo i z reguły z satysfakcjonującym rezultatem. Naprawdę warto, przecież ta sytuacja jest męczarnią i dla ciebie i dla psa. Psy, jako zwierzęta społeczne bardzo źle znoszą rozłąkę ze swoimi opiekunami. Aby sobie z tą sytuacją poradzić gryzą i żują np. przedmioty przesiąknięte zapachem właściciela. Motywacją niszczenia może być też próba wydostania się z mieszkania i podążenia za rodziną. Najważniejsze zadanie to obniżenie poziomu stresu i stopniowe przyzwyczajanie psa do samotności. Już od szczeniaka warto pupila pozostawiać samego, gdy jest śpiący i zmęczony zabawą. Uczymy go, że właściciel zawsze wraca. Kojarzymy nasze powroty z pozytywnymi bodźcami, a więc nigdy nie karcimy pieska, gdy się zsikał lub coś zbroił pod naszą nieobecność. Niezależnie od tego uczymy szczeniaka, że gryźć można tylko swoje zabawki, a meble i buty są dla zwierzaka zakazane. Jak wiadomo sto razy lepsze jest zapobieganie problemowi niż korygowanie złych zachowań. Jeśli twój pies nie jest małym szczeniaczkiem praca z nim wymagać będzie dużej konsekwencji i cierpliwości. Ale przecież chcesz mieć szczęśliwego i zadowolonego czworonoga a nie kłębek nerwów. Jeśli u twojego psa stres jest bardzo silny, jeśli w mieszkaniu jest twoim cieniem i trudno ci bez niego wejść do toalety musisz rozpocząć pracę z pupilem od przyzwyczajenia go do krótkich rozstań w domu. Uczymy psa, że nie zawsze właściciel jest do jego dyspozycji. W dowolnych drzwiach, najlepiej w pomieszczeniu, w którym chcesz by pies zostawał podczas twojej nieobecności, zamontuj barierkę i podaj psu przysmak do żucia lub konga pełnego smakołyków. Odczekaj kilka minut by zwierzak zajął się gryzieniem, następnie odejdź i usiądź w pewnej odległości, tak by cię widział. Zrelaksuj się. Ćwicz, zwiększając czas i odległość, na jaką zostawiasz psa. Stopniowo podnoś kryteria by pies pozostawał spokojny i zrelaksowany. Jeśli zwierzak staje się pobudzony oznacza to, ze wymagałaś zbyt dużo na raz. Wróć do łatwiejszego etapu i posuwaj się do przodu małymi krokami. Gdy pies całkowicie toleruje fizyczną separację od ciebie i jest zajęty żuciem znikaj na moment z jego pola widzenia. Tak jak poprzednio musisz stopniowo wydłużać czas, w którym pies traci cię z oczu. Ważne by te kryteria podnosić nieliniowo, czyli za pierwszym razem znikasz na 1s, dalej na 2s, na 1s, na 3s, na 2s, na 4s, na 1s, na 3s, na 5s, na 2s, na 6s. Pies nigdy nie będzie wiedział jak długo cię nie będzie. Naszym celem jest byś mógł odejść od psa do innych pomieszczeń bez wywoływania u niego niepokoju. Dopiero teraz możesz zacząć ćwiczenia z wychodzeniem z domu. Zmień rytuał wyjść i powrotów. Jeśli do tej pory żegnałeś się z psem wylewnie i witałeś bardzo radośnie zrezygnuj z tego zwyczaju. Wychodząc z domu mów po prostu „do zobaczenia” zwykłym, pogodnym głosem i bez dodatkowych ceregieli wyjdź. Wracając zachowaj spokój, niech twój powrót nie będzie niczym nadzwyczajnym. Tuż po wejściu do domu nie zajmuj się intensywnie psem nawet, jeśli bardzo się za nim stęskniłeś. Powiedz „cześć Rex”, pogłaskaj psa i zajmij się swoimi sprawami. Witanie się przejętym głosem lub robienie dużego zamieszania z powodu wyjścia opiekuna nie pomoże psu się zrelaksować. Jeśli ty jesteś spokojny to i psu łatwiej się opanować. Są zwierzęta, które już na pierwszy sygnał, że zamierzasz wyjść zaczynają się niepokoić. Zwróć uwagę czy u twojego zwierzęcia objawy stresu pojawiają się, gdy szykujesz się do opuszczenia domu. Może denerwuje się, gdy bierzesz klucze, a może wtedy, gdy czeszesz się lub zakładasz buty. Jeśli zauważysz, że tak jest, warto odwrażliwić psa na poszczególne czynności. Zakładaj buty kilka razy w ciągu dnia, zdejmuj je i wracaj do swoich zajęć. Wkładaj klucze do torebki, czesz się i ubieraj kurtkę, a następnie odkładaj wszystko na miejsce. Twój pies po kilku dniach przestanie zwracać na te zachowania uwagę, wtedy zacznij stosować je, jako całą sekwencję tak jak byś naprawdę miał wyjść z domu. Przy prawdziwych wyjściach staraj się jak najbardziej zmienić swoje zwyczaje, by pies niepotrzebnie się nie odwrażliwianiu oraz nieprzewidywalności twoje rytuały związane z wychodzeniem zmienią się z czynników wywołujących lęk w nudne, codzienne czynności. Oczywiście, jeśli twój pies nie ma problemów z przebywaniem w innym pomieszczeniu i nie denerwuje się, gdy wychodzisz możesz pominąć opisane wyżej ćwiczenia i od razu przejść do wychodzenia z domu. Zacznij od zapewnienia pupilowi odpowiedniej dawki ruchu. Przed wyjściem z domu zabierz psa na długi, spokojny spacer by zmęczył się fizycznie. Nie funduj mu intensywnych pobudzających zabaw np. aportowanie. Chcemy by pies był zmęczony i zrelaksowany. Dzięki temu oboje będziecie spokojniejsi i w pogodnym nastroju, co zmniejszy poziom lęku zwierzaka. Przygotuj się do wyjścia tak jakbyś naprawdę zamierzał opuścić mieszkanie. Powiedz psu „Do zobaczenia” i przejdź za drzwi. Odczekaj 5 sekund i wróć do domu. Poćwicz tak kilka razy w ciągu dnia. Gdy w psie nie będzie to już budziło żadnych emocji możesz stopniowo i nieliniowo przedłużać czas swojej nieobecności. Pamiętaj by po powrocie nie okazywać psu nadmiernych emocji. Jeśli zwykle odjeżdżasz samochodem dodaj do swoich ćwiczeń uruchamianie samochodu, a następnie wyłączanie go. Po kilku powtórkach (oczywiście za każdym razem wracasz do domu) możesz wyjechać na ulicę, ale tylko na chwilę. Ćwiczenia te powtarzaj wielokrotnie w ciągu dnia, stopniowo wydłużając czas, gdy cię nie ma. Pamiętaj o tym by długość twojej nieobecności była dla psa nieprzewidywalna. Raz to będzie 2 min, a następnym razem 20min (jeśli już tyle czasu znosi spokojnie) i znowu 5 min. Co jeszcze możesz zrobić by zmniejszyć lęk twojego psa przed samotnością? Gdy wychodzisz z domu, jak najmniej w nim zmieniaj. Jeśli cały dzień masz włączone radio lub telewizor, niech działają i gdy ciebie niema, jeśli światła się palą to zostawiaj je włączone. Ponieważ miejsce przebywania psa podczas twojej nieobecności może wpłynąć na poziom przeżywanego stresu powinieneś zastanowić się gdzie twój pupil czuje się najbardziej komfortowo i tam go zostawiaj. Dla niektórych psów łatwiejsza do zniesienia będzie pełna swoboda biegania po domu, inne dużo lepiej zniosą przebywanie w małym pomieszczeniu cichym i pozbawionym zewnętrznych bodźców. Zamiast zostawiać psa w domu, spróbuj wypuść go na podwórko może tu poczuje się mniej samotny. Warto nauczyć psa przebywania w klatce, tak by było to dla niego miejsce relaksu i komfortowego wypoczynku. Taki psi azyl gdzie nikt go nie niepokoi, gdzie można uciec od domowego zgiełku i się porządnie wyspać. Jeśli pupil dobrze się czuje zamykany w klatce w twojej obecności, łatwiej mu będzie znosić w tym miejscu samotność. Klatka ma też tą zaletę, że zabezpiecza mieszkanie przed zniszczeniem a psa przed urazami i niebezpieczeństwami domu (np. pogryzione kable pod prądem grożą porażeniem) Twój pies powinien mieć możliwość żucia i gryzienia odpowiednich przysmaków. Mogą to być preparowane kości, gryzaki z prasowanej skóry, kong, żwacze. Dla psa żucie to jedna z najskuteczniejszych metod radzenia sobie ze stresem, dlatego nie możesz jej zaniedbać. Gryzaki powinny być dostępne także, gdy jesteś w domu by pies nie kojarzył ich z twoim wyjściem. Zostawiaj swojemu psu rzeczy przesiąknięte twoim zapachem, świetnie się sprawdzi noszony podkoszulek lub używane skarpety. Będzie mniej tęsknił, gdy czuć będzie wkoło twój zapach. Możesz wypróbować dostępny w sklepach preparat DAP zawierający składnik przypominający feromony wydzielane przez karmiącą sukę. Dla człowieka zapach jest niewyczuwalny a na psa działa uspokajająco. Szkolenie i nauka mogą poprawić twój kontakt z pupilem i pokazać mu jak może radzić sobie z emocjami. Czym więcej pozna różnych zjawisk tym mniej dźwięków, zapachów i rzeczy będzie wzbudzało jego strach. Przecież przejeżdżająca za oknem koparka może wzbudzić panikę, jeśli nigdy się jej nie widziało. A gdy jest się samemu świat wydaje się jeszcze straszniejszy. Ucz swojego pupila, pokazuj mu świat i dbaj o jego pozytywne kontakty z otoczeniem a będzie zrelaksowany i pewny siebie. Możesz także zastanowić się nad zapewnieniem twojemu pupilowi towarzystwa w postaci kota lub drugiego psa. To rozwiązanie sprawdzi się też u zwierząt nudzących się pod twoją nieobecność. Pamiętaj jednak, że drugi zwierzak to dodatkowe zajęcie i odpowiedzialność. W okresie pracy nad zmianą zachowania musisz zapewnić psu takie warunki by nic nie niszczył. Zamknij go w bezpiecznym pomieszczeniu gdzie nie da się nic niebezpiecznego lęk jest bardzo silny powinieneś wiedzieć, że pies może zacząć stosować zachowania samo destrukcyjne (gryzienie łap, wydrapywanie sobie sierści). Nie zostawiaj go na dłużej samego, zapewnij mu opiekę lub zabieraj go ze sobą. Jeśli twój pies to przypadek skrajnie trudny zasięgnij porady behawiorysty, może też potrzebna okazać się pomoc weterynarza, by w trakcie pracy nad zachowaniem psa obniżyć farmakologicznie jego stres. Musisz tylko pamiętać, że leki bez treningu nie dadzą trwałych efektów. Pamiętaj, że niszczenie mieszkania to tylko jeden z aspektów życia z twoim psem. Pomóż mu być zwierzęciem pewnym siebie, naucz go, że świat jest przyjazny a nie straszny. Zapewnij satysfakcjonujące kontakty z otoczeniem. Bądź cierpliwy. Zmiana reakcji twojego psa na pozostawanie samemu w domu może trochę potrwać. Nawet, jeśli będziesz stosował się do wszystkich porad, zachowanie pupila nie zmieni się z dnia na dzień. Ale w końcu się zmieni. Oboje odczujecie tę różnice. Pies będzie spokojny w domu a ty będziesz wracał zrelaksowany. Agnieszka Grabka Zestaw startowy dla psa: Do 25 zł rabatu + zestaw podróżny ZA DARMO! Dlaczego pies gryzie rzeczy? Najwięcej problemów z gryzieniem przeróżnych rzeczy sprawiają szczeniaki. Wynika to z faktu, że wymieniają zęby mleczne na stałe. Trwa to do około 6 miesiąca życia. Podczas zabawy ze szczeniakiem, na pewno zauważyliście, że jego najlepszą zabawą jest gryzienie nas po rękach. Na początku może wydawać się to zabawne, kiedy wbija nam w dłonie ząbki ostre jak szpileczki, ale z czasem takie gryzienie może stać się coraz mocniejsze i bolesne. To dobry moment aby stanowczo zareagować i zacząć pracować nad oduczeniem tego zachowania. Najprościej jest nie dawać możliwości do takiej zabawy, nie podstawiać rąk! Stanowczym NIE WOLNO! informujemy, że nasz pupil coś źle robi. Pies zawsze będzie gryzł. Nasze zadanie jest takie, aby skupił uwagę na rzeczach do gryzienia specjalnie do tego przeznaczonych. Potrzeba gryzienia to część natury psa. Nie możemy tego zachowania całkowicie zlikwidować, ale możemy przestawić zainteresowanie psa na przedmioty, które są do tego przeznaczone. Mogą to być różnego rodzaju zabawki, naturalne kości i przysmaki. Kupując je w sklepach dla zwierząt masz pewność, że mają odpowiednie certyfikaty, są bezpieczne i zostały stworzone oraz dopasowane do potrzeb naszych milusińskich. Bogatą ofertę zabawek do gryzienia, dla psa w każdym wieku oraz naturalnych przysmaków znajdziecie na naszej stronie Po stworzeniu profilu psa zostanie dobrana odpowiednia karma do potrzeb czworonoga oraz dopasowane zabawki i przysmaki. Gdy pies gryzie rzeczy - jakie są tego przyczyny? Jednym z powodów gryzienia może być stres separacyjny. Wychodzimy rano z domu i zostawiamy naszego psiaka samego na wiele godzin. Obgryzanie czy szarpanie mebli i butów może być więc próbą odreagowania na samotność. Nasz ukochany czworonożny przyjaciel chce na siebie zwrócić uwagę i powiedzieć nam, zobacz jaką niespodziankę dla Ciebie przygotowałem! Niestety nasz przyjaciel nie wie, że ta niespodzianka może u Nas wywołać zawał serca! Karcenie psa w momencie powrotu do domu, po dewastacji, nie przyniesie żadnych pozytywnych odruchów u psa. Upominanie psa stanowczym NIE WOLNO powinno mieć miejsce w tym samym momencie, w którym pies dokonuje szkody. Możemy zapobiec dewastacji domu pod naszą nieobecność np. chowając i zabezpieczając wszystkie przedmioty, do których pies nie powinien mieć dostępu. Możemy również z samego rana zapewnić naszemu pupilowi odpowiednią ilość ruchu na spacerze, tak aby po powrocie do domu jego jedynym marzeniem była drzemka. Są już dostępne specjalne preparaty, najczęściej dostępne w postaci sprayu, które nanosimy na miejsca najczęściej gryzione przez psa. Mają one bardzo gorzki smak, który powoduje, że pies po próbie gryzienia jest skutecznie zniechęcony. Te preparaty są całkowicie bezpieczne dla zwierząt i w swoim składzie zawierają naturalne składniki, najczęściej roślinne. Możemy również zainwestować w kojec lub sami wygospodarować i ogrodzić miejsce w domu, gdzie pies będzie czuł się bezpiecznie. Ograniczamy w ten sposób kontakt z przedmiotami nie przeznaczonymi do gryzienia. Jak oduczyć psa gryzienia rzeczy? Przede wszystkim trzeba mieć świadomość, że oduczanie gryzienia nie będzie łatwym procesem i nie będzie trwało jeden dzień. Jednak jest to możliwe. Konsekwencja w wykonywaniu podjętych działań jest najważniejsza! Właściciel, który chce oduczyć psiaka nawyku gryzienia musi trzymać się kilku podstawowych zasad. Po pierwsze, jeżeli pies ma dostęp do przedmiotów, które mógłby zniszczyć lub do takich, które mogą zagrażać jego zdrowiu, trzeba je jak najszybciej schować w bezpieczne miejsce. Staraj się spędzać ze swoim pupilem jak najwięcej czasu. Obserwuj jego zachowania, szczególnie kiedy jest szczeniakiem, żeby jak najszybciej wyeliminować złe uczynki. Po drugie kiedy zauważysz, że piesek zaczyna podgryzać przedmiot, którego nie powinien gryźć, odwróć jego uwagę na siebie, najlepiej klaśnięciem w dłonie lub możesz do tego wykorzystać na przykład zrolowaną gazetę. Ważne, aby dźwięk był na tyle słyszalny dla psa, żeby odwrócił jego uwagę. Nigdy nie karz psa biciem! Pies przestanie Ci ufać i już raczej nie oduczysz go niczego, ponieważ przestanie słuchać Twoich komend! Po trzecie wybierz taką zabawkę, którą Twój pies polubi najbardziej, ponieważ są zabawki, których psy mogą się bać. Zachęcaj swojego psa do częstej zabawy, aby pokazać, że to jest właściwy przedmiot do gryzienia. Każdy moment powrotu psa do gryzienia nieodpowiednich przedmiotów zaznacz głośnym NIE WOLNO!. Po czwarte, jeśli piesek powróci do swojej odpowiedniej zabawki, pochwal go głaskaniem, lub nagrodź przysmakiem. We wszystkich tych staraniach, oduczenia gryzienia nieodpowiednich przedmiotów naszego pieska, powinna uczestniczyć cała rodzina. Dla psa NIE WOLNO! powinno być jasne i znaczyć tylko jedno. A nie, no dobrze tym razem możesz 🙂 Albo na coś psu pozwalamy, albo robimy mu mętlik w głowie swoim niezdecydowaniem. Wspólnie z domownikami ustal, które przedmioty są zakazane, pilnuj ich chowania i nie odpuszczaj! 🙂 Powodzenia 🙂 Dlaczego tak się dzieje? Skąd bierze się takie zachowanie? - Przywozisz do domu szczeniaka. Jest rozkoszny. Ciągle chcesz się z nim bawić, patrzysz jak je, głaskasz go, mówisz do niego, śpisz z nim w jednym łóżku. To normalne zachowanie, w końcu (prawie) wszystkie młode zwierzęta wzbudzają pozytywne emocje...; - Bierzesz psa ze schroniska, chcesz mu zapewnić lepsze życie. Nie wiesz co przeszedł, ale skoro trafił do schroniska, to masz prawo podejrzewać, że ma na swoim koncie traumatyczne przeżycia. Rekompensujesz to psu okazując mu miłość jakiej pewnie jeszcze nigdy nie zaznał i to w najbliższy Tobie, ludzki sposób – nie opuszczasz psa ani na krok, by nie pomyślał, że znowu traci grunt pod łapami (w końcu ludzie, którzy się kochają, też chcą ciągle być ze sobą); - Twój pies zachorował, albo uległ wypadkowi. Jak dobry pielęgniarz opiekujesz się nim z wielkim oddaniem, sprawdzasz postepy zdrowienia, okazujesz mu więcej ciepła, dbasz o jego wygody. To też normalne LUDZKIE zachowanie – jak można nie pomóc cierpiącej istocie, zwłaszcza gdy to CZŁONEK RODZINY...; - Są wakacje, jesteś na długim urlopie i ...oczywiście spędzasz go z psem, który wtedy przebywa cały czas z Tobą. Urlop się kończy, wracasz do pracy, gdzie spędzasz 8-10 godzin dziennie, gdy Twój pies ma cierpliwie na Ciebie czekać. Jakie są skutki takiego postępowania? Ty: - masz poczucie spełnienia „dobrego uczynku”; - twój instynkt opiekuńczy jest zaspokojony; - jesteś zadowolony, bo nawiązałeś BARDZO MOCNĄ więź ze swoim psem. Twój pies: - dostaje WYJĄTKOWĄ opiekę; - zaczyna się uważać za BARDZO-WAŻNĄ-ISTOTĘ, wokół której świat zaczyna się kręcić; - uczy się co zrobić, by zwrócić na siebie Twoją uwagę (piszczy, sika, ciągnie za nogawki, udaje chorobę, obrzuca Cię zabawkami, wskakuje na Ciebie, ciągle za Tobą chodzi...używa WSZELKICH SPOSOBÓW, KTÓRYCH GO NAUCZYŁEŚ, by wzbudzić Twoje zainteresowanie, CZYLI stosuje w praktyce prawo efektu Thordnike'go, w myśl którego zachowanie skuteczne ulega wzmocnieniu i powtarza się z coraz większym natężeniem, a zachowanie nieskuteczne zanika); - w końcu nie radzi sobie bez Ciebie i... demoluje Twój dom (gryzienie mebli go uspokaja, bo uwalnia endorfiny – naturalne substancje uspokajające ze środkowego płatu przysadki mózgowej). Takie zaburzenie zachowania może ewoluować w dwóch kierunkach: lęku separacyjnego – pies niszczy wszystko co popadnie, a w szczególności TWOJE ubrania; zaburzenia hierarchii stadnej na tle dominacyjnym – pies niszczy drzwi wejściowe i ich najbliższe okolice (myśli: „ Podporządkowany mi człowiek/członek MOJEGO stada, oddalił się bez pozwolenia, a te cholerne drzwi nie pozwalają mi go przywrócić do porządku!!!). Jak zaradzić tym problemom? - Cokolwiek dajesz psu (smakołyk, zabawka, poświęcenie uwagi), rób to w charakterze nagrody za właściwe zachowanie, a nie z racji samego istnienia i urody zwierzaka; - zachowuj się jak szef firmy będący czułym i wyrozumiałym DYSTRYBUTOREM DÓBR; - zachowaj konsekwencję w komunikacji (czytelnośc i spójność przekazu komunikatów) oraz w przestrzeganiu ustalonych reguł współżycia; - chorobę zwierzaka traktuj normalnie – choroby się zdarzają każdemu, są zupełnie normalnym zjawiskiem, wpisanym w biologię każdego gatunku. Choroba nie wymaga ceremonii, ale racjonalnego leczenia i opieki; - ucz swojego psa! - wykonanie przez niego komend sprawi Wam obojgu dużo radości (Tobie satysfakcję, a psu poczucie przydatności i kooperacji stadnej); - izoluj psa od siebie, gdy nie masz ochoty na kontakt z nim (zawsze są takie momenty, gdy obecność psa przy Tobie nie jest miła, albo wskazana, albo higieniczna:))) Rób to też w czasie urlopu, pamiętaj, że urlop się skończy....; - karcenie psa może mieć miejsce w trakcie, ew. wyłacznie bezpośrednio po "złapaniu na gorącym uczynku". Nie wolno karcić psa za przewinienie, które miało miejsce jakiś czas temu. Pies nie skojarzy sobie za co jest karany - w razie potrzeby zastosuj klatkę, ALE W CHARAKTERZE BARDZO MIŁEGO DLA PSA AZYLU (NORY), a nie WIĘZIENIA! (o tym jak przyzwyczaić psa do klatki napiszę w kolejnym felietonie:)) Marcin Wierzba, biolog, zoopsycholog (specjalista od zachowań psów i kotów), treser pozytywny Przez aktualizacja dnia 18:58 Należy podkreślić, że pies gryzie, ponieważ jest to dla niego całkowicie naturalne zachowanie, którego nie sposób wyeliminować. Dzięki niemu zarówno u szczeniąt, jak i psów dorosłych, w mózgu uwalniane są hormony szczęścia, dzięki którym nasz pupil wycisza się i lepiej panuje nad emocjami, a także poznaje świat. Gryzienie po prostu sprawia mu przyjemność! Z tego powodu dobrym rozwiązaniem są wszelkiego rodzaju gryzaki dla psów – zwłaszcza, gdy wychodzimy z domu i pies zostaje sam, a także po zabawie, na koniec dnia, w ramach rytuału wyciszającego przed snem. Dlaczego szczeniak gryzie? Zabawa Jeśli nie zapewniamy psu odpowiedniego wyciszenia np. przed wyjściem z domu i pies zostaje „na wysokich obrotach” sam przez długi czas, to efektem może być gryzienie mebli i różnych innych przedmiotów – w tym tych, które pachną ludźmi, ponieważ w ten sposób próbuje rozładować rozszalałe emocje. Tak więc drogi właścicielu – nie zrzucaj gryzienia butów na „złośliwość” ze strony swojego pupila, w zamian za to zadbaj o jego konstruktywne spożytkowanie nadmiaru energii i wyciszenie przed wyjściem z domu! Poznawanie świata Dla szczeniąt gryzienie to sposób na poznawanie świata – czy nie jest podobnie u dzieci, które w pewnym wieku wszystko próbują brać do buzi? Szczeniak gryzie wszystko – od zabawek, gryzaków, mebli, aż po nasze stopy i ręce. A ponieważ szczenięta są jeszcze dziećmi i nie potrafią kontrolować swoich emocji, mają za to mnóstwo niespożytej energii – mogą nie panować nad siłą gryzienia. Póki są malutkie, dla wielu opiekunów nie stanowi to problemu, jednak jeśli będziemy pozwalać na gryzienie swoich części ciała niejako w zabawie, takie zachowanie w dłuższej perspektywie utrwali się w psiej psychice jako dozwolone, a psiak nie nauczy się, kiedy przekracza granicę bólu. Normalnie powinien nauczyć się tego w trakcie zabaw z rodzeństwem oraz z matką. Niestety często bywa tak, że szczenięta są wydawane do nowych domów za wcześnie i nie mają szansy na tę naukę, nie mówiąc już o sytuacji psów bezdomnych i zaniedbanych. Rolę matki – nauczyciela musi zatem przejąć człowiek. Wymiana zębów Dodatkowo warto zwrócić uwagę na fakt, że szczenięta między ok. 3. a 6. miesiącem życia wymieniają zęby mleczne na stałe, z czym może wiązać się swędzenie dziąseł lub nawet stan zapalny. Gryzienie przedmiotów (bardzo często ofiarą padają kable) zwyczajnie przynosi im ulgę, dlatego w tym czasie warto kontrolować stan dziąseł psiaka i zapewniać mu odpowiednie gryzaki. Czym jest inhibicja gryzienia? Szczęki psa mają taką siłę, a jego zęby są tak wytrzymałe, że potrafi on bez trudu łamać kości czy przenosić pnie niewielkich drzew! Jednocześnie psy potrafią przenosić bardzo ostrożnie delikatne i kruche przedmioty, jak na przykład jajko bez spowodowania jego uszkodzenia. W podobnie delikatny sposób suka przenosi swoje szczenięta. Kontrola siły gryzienia jest inaczej nazywana inhibicją gryzienia. Tej kontroli szczenię powinno uczyć się w trakcie zabaw ze swoim rodzeństwem i matką (to tzw. socjalizacja szczenięcia, o której przeczytasz tutaj). Kiedy szczeniak gryzie innego zbyt mocno, ten skomle, warczy, może go pacnąć łapą lub matka przyjdzie i rozdzieli psiaki. Zabawa zostaje przerwana i emocje się wyciszają. Jest to bardzo instynktowne i całkowicie naturalne zachowanie, dzięki któremu szczeniak poznaje granice, których nie powinien przekraczać. To między innymi dlatego tak ważne jest nie oddzielanie zbyt wcześnie szczenięcia od matki i rodzeństwa – uczy się od nich wielu ważnych zachowań, nie tylko kontroli siły gryzienia. Jak oduczyć szczeniaka gryzienia? ©Shutterstock Najważniejsze jest to, aby nie bawić się z psem rękami czy stopami. Nie należy szczeniaka uczyć, że nasze części ciała służą do zabawy i podgryzania. Warto mieć schowane zabawki i gryzaki w każdym pokoju, w którym przebywamy z psem, żeby zawsze było pod ręką coś, czym można się z psem pobawić (zamiast używania do tego rąk). Kiedy więc najdzie go ochota na psoty, wykorzystujemy do zabawy z psem wyłącznie zabawki. Jeśli szczeniak gryzie ręce lub stopy, należy natychmiast zakończyć zabawę. Nieodpowiednie byłoby karcenie w tym momencie psiaka – nie używajmy podniesionego głosu, nie dawajmy mu klapsów. Po prostu odejdźmy, przerywając w ten sposób sytuację. Czyniąc to, odbierzemy psu coś przyjemnego, korzystnego dla niego. Metoda ta nie jest równoznaczna z karą. Jest to strata, tzw. wygaszenie negatywne – zabieramy ze środowiska psa coś, co jest dla niego cenne. Ma to spowodować wygaszenie niepożądanego zachowania. Pies traci więcej niż możemy sobie wyobrazić, bowiem traci możliwość zabawy i kontaktu z opiekunem. Bardzo ważne w wychowaniu szczeniaka jest konsekwencja – odchodzenie od szczeniaka za każdym razem, gdy ugryzie nas zbyt mocno. Działanie to jest zupełnie naturalne i przypomina przerwanie zabawy przez sukę czy przez innego szczeniaka z miotu po zbyt mocnym ugryzieniu. Powtarzalność naszych działań sprawi, że zachowanie ulegnie wreszcie osłabieniu, aż w końcu zupełnie wygaśnie. Dzięki tej w istocie prostej metodzie szczeniak nauczy się kontrolować siłę nacisku szczęk, co jest niezmiernie ważną umiejętnością nie tylko w kontaktach z ludźmi, ale również z własnym gatunkiem. Artykuł powstał po konsultacji z instruktorem szkolenia psów, Eweliną Piskorek.

pies gryzie rzeczy gdy zostaje sam